Ritueel Misbruik is het herhaaldelijk
en systematisch seksueel, lichamelijk en psychisch misbruiken van
kinderen door volwassenen als onderdeel van hun satanische
verering(Kelly, 1988).
Het verschil met seksueel
misbruik zit met name in het meer extreme karakter van het misbruik.
Kelly schrijft dat o.a. de
hieronder genoemde zaken meer voorkomen bij slachtoffers van ritueel
misbruik dan bij slachtoffers van seksueel misbruik:
meer en ernstiger vormen van seksueel
misbruik
vaker onderwerp van pornografische films en
foto’s
Volgens mij kan je backlashen het beste omschrijven als een mechanisme
waarmee het belang of de werkelijkheid van hetgeen iemand vertelt
ondermijnd wordt. Summit (1985) onderscheidt
verschillende backlashmechanismen die de
erkenning van het bestaan van ritueel misbruik ondermijnen:
zelfbescherming: Mensen geloven liever dat in
een rechtvaardige en eerlijke samenleving kinderen gelukkig en
zorgeloos kunnen opgroeien. Verhalen over misbruikte kinderen worden
daarom met skepsis ontvangen.
Slachtofferonderdrukking: Als een kind niet
direct het verhaal vertelt en geen conventionele misdaad beschrijft,
dan rust het probleem van de bewijslast op de schouders van dat
kind.
Een niet-adequaat onderzoek en evaluatie
gekoppeld aan een gebrek aan kennis over het fenomeen
Een “kill the
messenger”syndrome (Het probleem van de
boodschapper die het slechte nieuws vertelt….zie de Griekse mythes
waarin de boodschapper van slecht nieuws, ook al was dat de
werkelijkheid, soms werd gedood)
Mijn ervaring is dat deze
mechanismen ook gelden voor de andere begrippen hierboven e.a. zoals:brainwash,
mps, satanisch ritueel misbruik, sektes e.a.
Als voorlichter/exitcounseler(=hulpverlener aan slachtoffers van brainwash:sektes,loverboysstructuren
etc.) over de mogelijke impact, werking en mogelijke ondermijning van
destructieve gedragscontroletechnieken, ontmoet
ik zeker het backlashen in vol ornaat.
Machtsstructuren die zich van destructieve gedragscontroletechnieken bedienen om hun
structuur te handhaven zijn veelal de opponenten van mijn werk als exitcounseler. Daarover meer op de
pagina over backlashen.
Er zijn wetenschappers die de
problematiekvan sektes, ritueel misbruik,
seksueel misbruik op grote schaal e.d. naar het land der fabelen
verwijzen. Echter, er zijn ook wetenschappers die de problematiek wel
erkennen. Onder wetenschappers zijn de meningen over het wel of niet
bestaan van deze zaken dus verdeeld.
Ik ben het eens met de
wetenschappers die genoemde nare fenomenen hier wel erkennen. Met deze
opvatting is helemaal niks mis..en met mij is ook niks mis.
Ik ben geen wetenschapper. Ik
ben een veldwerker, ontmoet de mensen zelf:
Een erkende hulpverlener die
zich, naast haar werk op het terrein van counseling en het terrein van
sportconsultancy, is gaan interesseren voor de problematiek van
slachtoffers van destructieve gedragscontroletechnieken:
slachtoffers van sektes, slachtoffers van loverboys etc. Van het een kwam
het ander. De aanpak die ik koos, o.b.v. de
kennis van de werking van destructieve gedragscontroletechnieken
en de mogelijkheden om de impact ervan te ondermijnen, bleek te werken.
Maar niet alleen bij slachtoffers van sektes, maar ook in situaties waar
men in eerste instantie niet aan denkt: slachtoffers van loverboys
bijvoorbeeld.
Inmiddels is mijn werk op het
terrein van exitcounseling en de werking van
destructieve gedragscontrole door meer en meer mensen erkend:
hulpverleners, slachtoffers en hun familie, studenten, allerlei andere
instanties. Ik word daarom nogal eens gevraagd voor het verzorgen van een
lezing of workshop op dit terrein. En natuurlijk sta ik de media ook
weleens te woord. Maar u begrijpt in het kader van mijn inzet als exitcounseler en het fenomeen van backlash
vast wel, dat er mensen zijn die de erkenning van mijn kennis en ervaring
een doorn in het oog is. Onder hen de machtsstructuren die zich bedienen
van destructieve gedragscontroletechnieken. Een
enkele keer kom ik ook weleens een zogenaamde ( volgens wikipediataal) *“Internet-trol”
tegen, die dan nou niet bepaald o.b.v. wederzijds respect en gelijkwaardigheid
meningen uitwisselt. Ik ga met dergelijke personen dan geen discussie
aan. Waneer het beneden alle peil onheuse
bejegenen en dreigen tever gaat en ik er op
enigerlei wijze werkelijk last van ondervind, meld ik dat bij de passende
instanties. Maar meestal is dat niet nodig, omdat het merendeel van de
lezers de eenzijdige vendetta van zo’n persoon tegen mij dan wel
herkennen.
